ظروف قدیمی از دیرباز برای نگهداری و حمل مواد غذایی به کار می‌رفتند. این ظروف معمولاً از سنگ، خشت، چوب، شیشه و فلزات مختلف ساخته می‌شدند. از آنجایی که این ظروف در طول زمان بسیار پر استفاده هستند، تاریخچه آن‌ها به سال‌های دور قبل از میلاد بازمی‌گردد.

از جمله ظروفی که در تاریخ گذشته استفاده می‌شدند، ظروف چینی، سفالین و سرامیکی هستند. این ظروف علاوه بر کاربرد عملی، دارای زیبایی‌های فراوانی نیز بودند. مثلاً در زمان پیدایش فرهنگ چین با استفاده از فنون نقاشی روی سطح ظروف، تصاویر زیبایی را بر روی آن‌ها رسم می‌کردند.

ظروف فلزی نیز در تاریخ قدیم مورد استفاده قرار می‌گرفتند. این ظروف علاوه بر ساختار محکم و دوام بالا، به دلیل قابلیت شستشو و ضد عفونی بودن، بسیار مورد علاقه قرار می‌گرفتند. به عنوان مثال، ظروف فلزی در قرون وسطی برای حمل آب، شراب و دیگر مایعات مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

ظروف شیشه‌ای نیز در تاریخ باستان به کار گرفته می‌شدند. شیشه به دلیل شفافیت و قابل شکستن بودن، معمولاً به عنوان ظرف نمایشی استفاده می‌شد. اما با پیدایش فناوری جدید، شیشه در کاربردهای دیگر نیز به کار گرفته شد و به یکی از محبوب‌ترین ظروف در جامعه تبدیل شد.

در نهایت، با پیدایش فناوری‌های جدید و روش‌های ساخت مدرن، انواع ظروف جدیدی به وجود آمده‌اند که علاوه بر کاربرد عملی، دارای طرح و رنگ‌های جذابی نیز هستند. همچنین، این ظروف با استفاده از موادی مثل پلاستیک، فلزات ضد زنگ و شیشه‌های مقاوم به ساخته شده‌اند.

در کل، انواع ظروف قدیمی و جدید، نشان دهنده تکامل تکنولوژی و فرهنگ در جامعه می‌باشند. این ظروف بیش از پیش باعث راحتی و کاربردی شدن زندگی مردم شده‌اند.